بوی بهار

چیزی نمونده به سال نو ۱۴۰۲. گاهی دلتنگ بابایی میشی اما نمیذاریم دوام داشته باشه.

دُل پلو. دُل نوعی قارچ محلیه. نوعی ترافل کوهی.

دایی جون دانیال فتوهای تاپی از شما دارن که توی هارد خانوادگیمون ذخیره شدن. دوست داشتم بعد از گذشت دهه ی اول زندگیت تاپ فتوها رو اضافه کنم به بلاگت اما شاید زودتر شد. دلم قنج میره واسشون،واسه تو عزیز مادر.

این دفتر خاطرات دنج مجازی رو خیلی دوست دارم. وقتی ورقش می زنم بیانگوی حال و هوای خودمم هست. معجونی از شوخ طبعی، دغدغه، ترس و گاهی عصبانیتمه. از ابتدای نوشتن این بلاگ و بلاگ قبلیت به خودم قول دادم بدون آذین بنویسم. همونی که هستیم بدون خودنمایی و شاخ برگ. با عکسهای یهویی و بیان احساسات بدون رفت و روب. چون آدم یکبار به دنیا میاد و ما میخوایم زندگی کنیم نه اینکه مرده ی متحرک یا ماشین برنامه ریزی شده باشیم.

و حالا بعد از تقریباً ۷ سال به دو بلاگ شاهدخت من و شاهدخت ما نمره ی خیلی خوب میدم.

هوف!

دلم گرفته،سرم درد میکنه،شاد نیستم.

💛ابراز حمایتم از براندازان فرانسه. قلب من با شما ست بعنوان عضو کوچکی از این کره ی خاکی. در راه هدف عظیمتون موفق باشید. مقاوت رمز موفقیتتونه. دیکتاتورهایی که در قالب نوین رخ مینمایانند بسیار خطرناکترند. انقلاب عظیم شما بازخورد مثبت جهانی دارد. برای همه ی دنیا، تا سالهای دور.💛