گیف ساز، مدل گل طبیعی و... کابوس!
گیف ساز، مدل گل طبیعی و... کابوس! مدتیه برنامه ی انیمیشن سازی دانلود کردی و انیمه هاتو توی یوتیوبت به اشتراک میگذاری. البته قبلاً هم یوتیوبر دوستداشتنیی بودی و حالا حس میکنم بیشتر.
مادر دختری مدل مجموعه لباسهای گل طبیعی بودیم. جهانی و خوشعطر و لطیف.
چند شب است خواب میبینم ... نه نه! ...کابوس میبینم ...
یکی اش اینکه تو نیستی جان مادر...
گم شدی
و من با استیصالی که دوست دارم برای دیدن دوباره ات فقط ثانیه ای زنده بمانم، تمام پیاده روهایی که پر از مادران و دخترانی ست که دست در دست هم قدم میزنند را برای یافتنت چنگ میزنم.
تمام وقت در ذهنم میگذشت کاش بمیرم و هر لحظه به خود نهیب میزدم زنده بمانم و دوباره ببینمش، در آغوش بفشارمش، صدای نازک ظریفش را به دهلیزهای گوشم مهمان کنم و هزار بار برایش جان دهم.
نه یافته تو را، از خواب میپرم. کنارم لمیده ای . راضی نیستم کاش در خواب هم مییافتمت.
همسر جان میگوید بخاطر کار و دوری ست و بیشتر میبوسمت و میچلانمت پنبه جان، و همکارجان معتقد است به صدقه و آیت الکرسی.
جان و جهانم ، زندگانی ام... نازنین دخترکم رزالین زیبای من... راستی افتادن یک دندان و عینکی شدنت مبارک پرفسور کوچک...عاشقانه عاشقت هستیم جان مادر روح پدر💎👑🌹🍫 عکس اضافه خواهد شد .
و یا دیگر کابوسم همچنان بعد از کنکور ۸۲، مستمرترین و پرنتیجه ترین کابوس زندگی ام، با این مضمون همیشگی که سر جلسه نشسته ام و یادم نمی آید چه امتحانی ست ، چندمم! و حتی سر کلاسها نرفته ام! مداد ندارم، ثبت نام نکرده ام، جایم بد است و...
بی وقفه تقریباً دو دهه است سکان دار کابوسهای من است و همچنان میتازد.
کابوس نبودنِ مهردادِ من یا همان بابایی تو، کابوس دزد و قاتل و حتی متجاوز ...
کابوس روزم را خراب نمیکند امّا تایم شیرین بعد از خوابِ کامل را نصفه از من میرباید که آن هم در همهمه ی مشغله ی روزانه گم میشود.
کتاب میخوانم صد سال تنهایی و والدین سمی. معروفهای دنیا و چه شیرین است ورق زدن کتابهای خوب برای آدمهای خوب🙂
پی نوشت: خیلی ها فکر میکنند شما ناز گلکم متولد کانادایی، نمیدونم حالا چرا کانادا ! اگه میگفتن نیویورک معقول تر بود و نزدیکتر به عقول.
